Projectomschrijving

ASTRID & RACHEL GRIMES  – Through the Sparkle (Gizeh)

Magische samenwerkingen nemen soms jaren in beslag. De bandleden van Astrïd hadden Rachel al meermaals willen uitnodigen en uiteindelijk is het dan gelukt in 2012. Ze schreven songs en deden enkele concerten samen. Maar het belangrijkste was de ‘band’ die gesmeed was. Op de website van Astrïd, een Franse band, is er niet zoveel informatie hierover, maar op hun Facebook zijn ze heel blij en fier met de release. Sinds 12 juni kan je een pre-order plaatsen maar voor de real thing is het nog wachten tot in september.

Wat brengt hen samen? Rachel Grimes is een wereldbekend pianiste en componiste. Astrïd kan je vinden in Nantes en Marseille maar hun palmares staat blijkbaar niet op het gelijke level als dat van Rachel. Dus ga ik ervan uit dat het klikt tussen de vier bandleden en Rachel, dat er chemistry is. De plaat bevat een brede waaier van invloeden. Het is een overvloed van kleine, al dan niet klassieke, elementen die samenvloeien als het water in een meander. Ik kan het niet vergelijken met iets anders. Het heeft een heel uniek karakter. Het voelt bij het beluisteren als een ‘thuiskomen’, als iets heel herkenbaar, een hoog knuffelgehalte, een sterke aanwezigheid.

De emoties van de tremelo op de gitaar van Cyril Secq bij het nummer M5, de meer donkere underground van The Theme. Viool en blazer spelen voortdurend met de sterk accentuerende piano en brengen op het gepaste moment harmonie en melancholie. De symbiose van het samen creëren is omnipresent. Dit is een product van vreugdevolle momenten waar muzikanten elkaar zonder inspanning vinden. De flow van het welbevinden.

Deze cd heeft me urenlang luisterplezier bezorgd tijdens de vakantieperiode. Spontaan ging die in de speler als ik een moment wou bezinnen of onthaasten. The Herald en Masse start met een frivool stukje piano. Gitaren met de juiste pedaalkeuze benadrukken de sfeer die hangt tussen melancholie en opgewektheid. M5 opent met één vet akkoord op gitaar, heel traag, akkoord op akkoord. Duister, met een mooie rif die in alle variaties zal herhaald worden doorheen het nummer. Guillaume Wickel is de master met ‘bass clarinet’ en zet in The Theme weer een heel andere toon. De hele cd is een afwisseling van gemoedsstemmingen met telkens andere accenten in kleur en opbouw.

Opgewekte opener in Mossgrove & Seaweed dankzij een snel pianospel. Het ADHD-gehalte wordt gecounterd door lang uitgerekte partijen van de andere instrumenten. Mooie spanning… We slaan Hollis even over omwille van niet passen in mijn persoonlijke smaak en zo komen we tot de afsluiter M1. Klassieke gitaar brengt de sfeer van Spaanse hedendaagse muziek, met een aandacht op elke snaar, hoe die klinkt, elke noot, alles is vakmanschap. Als kers op de taart haakt de viool in en dan ontplooit zich een sfeer om vingers af te likken en eindeloos te genieten. Zoals gezegd: Through The Sparkle blijft hoogstwaarschijnlijk dominant in mijn collectie aanwezig.

SARAH GOMMERS

Website Rachel Grimes

Website Astrïd 

Gizeh