Projectomschrijving

AUTOBAHN – Gent, Kinky Star 11.02.2018

Met Autobahn stond een grote-naam-in-wording op het podium van Kinky Star afgelopen zondag. Dat werd althans beweerd door meer dan één collega. Veelbelovend of niet, de postpunkband uit Leeds met de Kraftwerk-naam bracht vorig jaar een tweede full album uit –Mental Crossing– dat vooral op lovende kritiek werd onthaald.

En sindsdien gaat het hard. De laatste maanden werd zowat geheel Groot-Brittannië afgedweild met de tweede schijf. Met toenemend succes. Op de Vlasmarkt werd de veroveringstocht van het oude continent ingezet, je moet ergens beginnen. De eerste date van een langgerekte tour. En daar was zo te zien haast bij, want de vijfkoppige band stond al voor de klok van negen al op het podium.

De groep tekent voor dezelfde duister-grimmige sound die de stadsgenoten verenigd in The Sisters Of Mercy, Red Lorry Yellow Lorry en Gang Of Four (to name only a few). No future, maar dan net iets minder schreeuwerig verpakt. Van meer recente datum maar ook van Leeds en net zo zwartgallig/gloomy van klankkleur: I Like Trains.

Het leven in het post-industriële West Yorkshire is kennelijk niets om echt vrolijk van te worden en zo klinkt het jachtige Autobahn ook. Donkere vocals met een desperate bijklank, kwaaie gitaren en beukende drums met een forse streep elektronica er doorheen. De drummer mocht dan een goedlachse Jim Morrison look-a-like wezen, de sunshiny sixties werden geen moment opgeroepen. Eerder de geest van Ian Curtis en die kan zoals bekend hevig spoken.

Frontman Craig Johnson ploegde zich schijnbaar onbewogen door de set. Slechts een spaarzaam ‘thank you’ droppend net voor het inzetten van het laatste nummer. Je zou dat professioneel kunnen noemen. Of ongeïnteresseerd. Het bleek uiteindelijk gespeelde cool. Na afloop ging hij maar al te graag in gesprek met iedereen die aanstalten maakte daartoe.

Net als op Moral Crossing prijkten er welgeteld tien nummers op de playlist afgelopen zondag. Gelukkig bleken beide lijstjes niet identiek. De aandacht werd netjes verdeeld over de beide bandalbums tot dusver; vijf van Dissemble (2015) en vijf van Moral Crossing. Eerder een ‘best of’ dus dan wel een veredeld promo-rondje voor de nieuwe plaat. Daar valt iets voor te zeggen.

De uitkomst was een erg gelijkmatig concert zonder echte uitschieters of dieptepunten. Het nerveuze Future onderscheidde zich nog het meest dankzij de nadrukkelijk aanwezige synths en de mechanische drums die prompt een New Order-feel afriepen over het geheel. U hoort ons niet klagen, voortreffelijk nummer. Te ontdekken via Bandcamp.

Uitsmijter Moral Crossing, de titeltrack van de nieuwste release, zorgde voor een uitstekende en fors nazinderende finale. Geen bis na een even degelijke als berekende show, wel een XXL-applausronde van een dankbaar publiek dat zich nadien collectief vergreep aan de merch stand. Zelden een band zoveel platen zien verkopen na een Kinky Star-show. Gent in the pocket, de rest volgt spoedig.

WOUTER DE SUTTER