Projectomschrijving

BARNACLES –  One Single Sound (Boring Machines)

Barnacles is de nom de plume van de Italiaan Matteo Uggeri, sinds 2000 lid van het onnavolgbare Sparkle In Grey en sinds 1996 een gewaardeerd medewerker bij een uiteenlopend stel artiesten. We geven een onvolledige opsomming van bands en projecten waaraan de man meewerkte: Controlled Bleeding, M.B., Telepherique, Deison, Luca Sigurtà, If,Bwana, Giuseppe Ielasi, Andrea Serrapiglio, Bob Corn, Nicola Ratti, Mukjika Easel en OvO. Inderdaad, daar zitten behoorlijk wat artiesten bij die ietwat in de industrialsector thuis horen. Wat zeer fijn is aan zijn soloplaat One Single Sound is dat hij eigenlijk niet zoveel anders doet dan hij al jarenlang ten dienste van anderen doet. Alleen doet hij het nu allemaal zelf.

Hij vult niet meer aan, hij stelt zijn expertise niet meer ten dienst van, maar slaagt er in zijn eentje in behoorlijk te imponeren en het gros van de artiesten waarmee hij samenwerkte, een poepje te laten ruiken. Want zie, hij is al gans zijn carrière bezig met het leveren van microgeluiden, field recordings, kraakjes en klikjes, drones en afstandelijke beats. Wel, dat is nu precies wat hij ook doet op dit vier nummers tellende album. Al zijn de zogenaamde ‘ignorant beats’ prominenter aanwezig dan we aan de hand van zijn curriculum hadden verwacht. Niet dat we ons daar druk in maken. Mensen die hier op kunnen dansen, hebben een vreemd lijf alleszins. Daarvoor is het allemaal net een beetje te tegendraads.

Uggeri kan het niet laten om telkens weer stoorgeluiden in te zetten, die de beats en de continuïteit verstoren. Waar we ook niets op tegen hebben, want zo dwingt hij om echt te luisteren, en te genieten. Wat we van Barnacles vooral onthouden, is zijn zelfrelativering. Hij wil wel eens iets anders doen, maar dat lukt niet echt. Hij bedankt zijn psycholoog op het hoesje, en geeft bovendien grif toe dat hij alle drumgeluiden  (en andere samples) gewoon heeft gestolen, zonder bronvermelding. Of het moet de schreeuw van zijn oom Ronnie zijn. Hij bewijst wel dat hij al die anderen niet nodig heeft om een industrial aandoende trip in elkaar te knutselen, die soms een beetje als een collage klinkt, een imaginaire reis door een wereld waar verval en eenzaamheid baden in schoonheid.

Patrick Bruneel

Boring Machines