Projectomschrijving

COZIN – Burst (Eigen Beheer)

Een folkalbum maken, het is een gave. Dorien Staljanssens, bezieler van Cozin, deed het, geruggesteund door haar drie muzikanten. Airplay op Radio 1 en Radio 2, optredens op Dranouter, Leffingeleuren en in de Vooruit waren al haar deel en nu kwam Cozin met een debuutplaat, Burst. Het leek dus het moment om eens aandachtig mijn oren te openen voor het viertal, en het bleek het goede beslissing.

All These Things is een mooie opener van de plaat. Onmiddellijk valt de prachtige stem van Staljanssens op, die het nummer een gezonde dosis warmte meegeeft. De goed uitgevoerde samenzang en een vioolsolo zorgen voor een leuke afwisseling. Kortom, ik ben onmiddellijk mee. The Clown And The Juggler klinkt opgewekter, gekruid met een leuk typmachinegeluidje en een aanstekelijk pianoriffje. Folkpop op zijn mooist. Complexloos ook, met een ferme versnelling op het einde.

They Don’t Die, het derde nummer, werd al vooruitgestuurd als single, krijgt airplay op Radio 1 en dat is helemaal terecht. Opnieuw ben ik stevig onder de indruk van de wondermooie stem van Staljanssens. Zacht en zoet, maar met een pittig nasmaakje. In het refrein laat ze haar stem even overslaan en elke keer lig ik in zwijm. Cozin bestaat ook uit een aantal goede muzikanten: violiste Anne Van Steenwinkel, akoestische contrabassiste Muriel Boulanger en percussionist Jonathan Callens (Altertape) bewijzen tussen de vele maatwisselingen door, dat de juiste noot op het juiste moment een nummer helemaal kan maken. Sterk.

Storm begint met een piano-intro, maar weet de aandacht van de luisteraar niet helemaal bij te houden. Het refrein doet wat denken aan Laïs, al is Cozin veel hedendaagser.

De plaat loopt verder met Loneliness, een track die drijft op een catchy vioolriff en een uitstekende percussie. Het refrein is niet zo krachtig als dat van de andere nummers, maar borduurt wel verder op het mooie spectrum van klanken dat Cozin doorheen de plaat al uitsmeerde. The Lies That Undo Us klinkt melancholisch, Nothing To Say heeft dan weer een erg filmisch karakter. Opgewekt, maar met een treurige toets.

On The Edge wordt dezer dagen gedraaid op Radio 2 en ook dat is begrijpelijk. Wandelen ten midden van herfstige landschappen en lichtjes miezerende regen, dat is het gevoel dat het nummer uitstraalt.

Het album kabbelt lekker folky voort, met The Bubble Is About To Burst en Some Compassion: kwalitatief zijn de songs van Cozin zeker wel. Af en toe mis ik wat experiment, er wordt iets te vaak voor de logische noten gekozen.

Sophia, het voorlaatste nummer van de plaat, geeft ene Sophia de waarschuwing mee dat jongen op wie ze verliefd is, haar zal laten vallen. Het levert andermaal mooie muziek op, met een tragische toets.

Ook afsluiter Pablo Neruda is een droevig nummer. Vermoedelijk gaat het nummer over de gelijknamige Chilleense dichter, die met zijn poëzie het lot en de dromen van het Zuid-Amerikaanse continent, tot leven bracht. Het raakt.

Burst is een mooie debuutplaat: opgewekte nummers met een verdrietige bijklank of net omgekeerd, Cozin speelt het klaar. Dorien Staljanssens heeft een magnifieke stem en als ze met haar band af en toe de iets minder voor de hand liggende melodieën kiest, kan de kwaliteit alleen nog stijgen. Prima debuut, we zijn benieuwd naar meer.

Cozin speelt op 24 mei in Barzoen (Turnhout), op 10 juni in Museum Dhondt-Dhaenens (Deurle) en op 23 juli op het Luisterplein op de Gentse Feesten.

QUINTEN JACOBS

Facebook

Website