Projectomschrijving

GIRLPOOL + IAN SWEET Brussel, Botanique 11/09/2017

De tenten van Crammerock en Leffingeleuren zijn netjes opgeplooid, de weergoden zorgen er inmiddels voor dat we een warme trui moeten aantrekken en voor we het goed en wel beseffen staan we alweer naar een band in een zweterige concertzaal te staren. De Brusselse Botanique, een omgeving die dezer dagen ontsierd wordt door talloze sukkelaars die op straat een slaapplekje zoeken, is nog altijd één van onze favoriete zaaltjes. Dit weekend opende Tom McRae op overtuigende wijze het Botanique-concertseizoen, en ook voor Girlpool zochten we de hoofdstad op.

Nauwelijks bekend die Girlpool, toch was de Rotonde meer dan behoorlijk gevuld en daar kon ook opener Ian Sweet mee van profiteren. Het debuut van dit Amerikaanse trio (Shapeshifter) kreeg op vooraanstaande muzieksites de nodige sterren, maar voor de eerste Europese show ooit werd het drietal alleen maar vertegenwoordigd door frontvrouw Jilian Medford.

Wellicht een kwestie van kosten te besparen, maar geen feit om verbaasd over te zijn, want Ian Sweet is eigenlijk niet meer dan het alter ego van deze Amerikaanse. Op de merchandisetafel vallen de tapes op tussen de lp’s en de t-shirts, Jilian is inderdaad een bedroomartieste, en zo gedraagt zij zich ook op scène.

Al mompelend laat ze ons verstaan dat de Botanique de mooiste zaal is die ze ooit zag (wie zegt dat niet?), en muzikaal heeft de dame niet meer bij zich dan een knaloranje elektrische gitaar (die op het einde stuk werd gespeeld) en een versterker.

We hielden ons hart vast, want met zo’n opstelling jaag je ofwel het publiek naar de bar of weet je hun te beklijven. Gelukkig voor Medford werd dat het laatste. Singersongwriter, maar met veel venijn. Geen nieuwe Heather Nova (gelukkig niet!), wel een jongedame die op haar eentje even veel decibels uit haar gitaar haalt dan pakweg Sonic Youth. Een artieste die overduidelijk veel naar Horses en Radio Ethiopia van Patti Smith heeft geluisterd. Variatie mochten we op de buik schrijven, de kwaliteit kreeg je gelukkig wel. Toch wel benieuwd hoe dat als een trio klinkt!

Girlpool, een overduidelijk bewijs dat YouTube en Bandcamp werkt. Geen seconde airplay, maar wel volk in de keet. We bekennen eerlijk, maar we hebben de tweede plaat van deze Amerikaanse band vijf keer op één dag gedraaid (een mens moet met iets zijn uren vullen) en we vonden er geen zak aan, gewoonweg omdat we niet gebrand zijn om in 2017 geconfronteerd te worden met een Throwing Muses die nog niet aan de enkels van Beach House komt. Slaapwekkend, geen songs, kortom de verwachtingen lagen lager dan die van iemand die verwacht dat Trump ooit een verstandige stap zal zetten.

Oorspronkelijk bestond Girlpool uit Cleo Tucker en Harmony Tividad, maar sinds dat hun bedroompop door Wichita werd opgemerkt (nu zitten ze bij Anti-) zijn ze een volwaardig vijftal geworden. De kern blijft natuurlijk de tandem Cleo-Harmony, maar de drie andere leden zijn tegenwoordig minstens even belangrijk, en geven de band live de energie die ze op plaat veel te weinig hebben.

Een plaat die amper de kaap van de 35 minuten haalt, en, als je van de liveset het tetteren aftrekt, bekom je ook zoiets. Echt veel langer hoefde het niet. Best leuk om naar te kijken, al was het maar omwille van het gekibbel van Cleo en Harmony (zonder meer de leukste van de klas). Zo vernamen we iets over de smurfen, dat het anno 2017 behoorlijk cool is om met een ABBA T-shirt te lopen pronken, dat Nolan met Dunkirk een indrukwekkende oorlogsfilm heeft gemaakt of dat het eten op de ferry van Engeland naar Frankrijk letterlijk om van te kotsen is.

Een geslaagd standupcomedian-tussendoortje is altijd wel mooi meegenomen, maar het oor wil ook wat. We hoorden flarden van genialiteit (opener 1,2,3 of Soup dat doorbroken werd door een saxofoon), maar ook te weinig songs die af waren. Juist, dat is nu net wat bedroompop anders maakt, maar dat werkt alleen maar als je iets extra’s te bieden hebt, en dat had Girlpool op de humor na, niet.

Een dag later zou Girlpool naar de Paradiso in Amsterdam trekken om er met LCD Soundsystem te spelen. Benieuwd wat James Murphy daarvan zal vinden! Juist, waarom geen LCD Soundsystem in België? Maar dat is dan weer een andere kwestie! Over Girlpool weten we in ieder geval genoeg…

DIDIER BECU