Projectomschrijving

Nog maar een paar keer slapen en Luminous Dash presenteert zowaar haar eerste festival! Wij kijken er al volop naar uit natuurlijk en hopen van jou hetzelfde. Afspraak op zaterdag 16 september in de Kinky Star in Gent. Behalve bands zoals Hulder, Skikska Skooper en headliner Mind Rays staat ook de jonge Americana-belofte Hazy Way op het programma. Het Europese antwoord op Sparklehorse, Neil Young en Songs Ohia? Aan jou om dat te ontdekken op 16 september. Wij hadden alvast een fijn gesprek met de vier jongemannen.

In onze aankondiging van het festival worden jullie als hopeloos verliefd op Sparklehorse omschreven, dat is niet erg natuurlijk. Maar: wat is daar van aan? Is dat jullie absolute grote voorbeeld? Wat maakt Sparklehorse zo fantastisch en zijn er gelijkenissen met Hazy Way?
Anton: Sparklehorse bevat volgens mij alle elementen die nodig zijn om muziek te doen ‘vonken’. Mark Linkous heeft tijdens zijn leven pareltjes van teksten geschreven die niet moeten onderdoen voor het werk van andere experimentele dichters. Zijn teksten puilen uit van de literaire en cinematografische verwijzingen. Zo wordt Vivadixiesubmarinetransmissionplot, de debuutplaat van Sparklehorse, ingezet met de vermaarde uitspraak van Richard III wanneer hij van zijn paard valt, ‘A horse, a horse, my kingdom for a horse.’, krakend en fluisterend door Linkous gezongen in een taperecordermicrofoon uit de jaren 50. Captain Howdy, ‘die hier is maar we toch niet kunnen zien’, is een knipoog naar de horrorfilm uit 1973 en de gelijknamige roman van William Peter Blatty: The Exorcist.
De Engelse Romantische dichter William Blake was een grote bron van inspiratie voor Sparklehorse. Zowel het werk van Blake als dat van Linkous vertoont een zeker dualisme. Songs als Pig en Ghost in the Sky van Sparklehorse gaan hand in hand met Songs of Experience van Blake omdat ze de donkere krochten van het leven verkennen. Junebug of Sunshine tegenover Songs of Innocence speelt zich eerder af in een soort van speelse, kinderlijke onschuld.
Verder zijn er nog tal van andere verwijzingen. Zo zet Linkous’ derde langspeler dezelfde toon als de gelijknamige film van Frank Capra uit 1946, It’s a Wonderful Life. Naast strak gecomponeerde teksten was Linous ook een voodoo-tovenaar in het maken van ‘weird sounds’. Hij schuimde pandjeshuizen af op zoek naar vintage Casio-keyboards, taperecorders, Mellotrons, Optigans en gelijksoortige fossiele electronica. Deze instrumenten voegen zoveel kleur en rijkdom aan een song toe dat het luisteren naar een album van Sparklehorse gewoonweg chocolade voor het oor is.

In jullie bio worden ook acts als Songs Ohia en Douglas Firs, Nick Drake, Sam Amidon en Neil Young genoemd als invloeden. Dat kan tellen, goede smaak!
Anton: Vanzelfsprekend oefent ook mijn ‘jeugdheld’ Neil Young een aanzienlijke invloed uit op Hazy Way. Ik heb altijd gevonden dat hij muziek in de meest rauwe, intuïtieve vorm benadert. Het maakt niet uit of hij solo, met Crazy Horse of met een andere band zijn songs vertolkt. Een luisterbeurt staat steevast synoniem met het gekatapulteerd worden naar een andere wereld. Misschien zijn Sparklehorse en Neil Young op dit moment wel onze twee grootste invloeden. Die haal je er direct uit wanneer je ons hoort spelen. De cassetterecorder-samples, distortion op een vintage microfoon en het gebruik van 8-bit keyboardjes eenderzijds. Anderzijds de rudimentaire manier van lang uitgesponnen soleren, de noisy uitgemolken slotakkoorden en die typische gruizige Crazy Horse-sound die ons hart sneller doet slaan.

Dus liefts Neil Young mét Crazy Horse?
Adriaan: We hebben zo onze dagen. Soms doet stevig rocken zoals Crazy Horse echt deugd.
Quinten: Haha, we kunnen het allebei best smaken.
Anton: Zowel zijn akoestische werk als zijn werk met Crazy Horse vind ik goed. Evenzeer zijn uitwijkingen tijdens de eighties zoals Trans en This Note’s for You.
Quinten: Bwa nee, dat vind ik toch minder (lacht).

De combinatie aan invloeden van zowel Neil Young als Sparklehorse; dat moet vast een goede mix opleveren. Dat belooft voor jullie optreden op 16 september. Kun je daar al iets over kwijt? Gaan jullie sommige van jullie helden ook coveren, of houden jullie het op die geweldige inspiratie in de eigen songs?
Quinten: Uiteraard is er in de eerste plaats de inspiratie, maar ja, we gaan een nummer van Sparklehorse coveren! Welk precies het zal zijn verklap ik nog niet, maar het staat niet op een van zijn albums.
Anton: Ik kan al verklappen dat we  tijdens het optreden in Gent eerder onze ruige kant zullen laten zien. Maar toch haal ik inspiratie voor het schrijven van songs eerder bij literatuur en film dan bij andere muziek. ‘Hoe zou deze film of dit boek vertaald kunnen worden naar een song?’, vraag ik me de hele tijd af. Ik schrijf bijna nooit direct over mijn persoonlijke leven. De songs van Hazy Way zijn bijna allemaal verhalen en in die verhalen kan ik dan toch indirect iets van mezelf uitdrukken zonder dat expliciet te vermelden. Het geeft ook de mogelijkheid om donkerdere thema’s aan te kaarten zonder dat ik er zelf bij betrokken ben geweest. Mijn songs maken ook een zekere evolutie door. Het gebeurt vaak dat een song een persoonlijke betekenisverschuiving doormaakt. Dat is nu eenmaal het voordeel van ‘open’ teksten schrijven, zoals ik ze graag noem.

Hazy Way klinkt ook als een goede songtitel. Ontleenden jullie de bandnaam van een nummer van een van jullie voorbeelden, waar komt die naam vandaan?.
Adriaan: ‘Hazy’ komt uit Like A Hurricane van Neil Young.
Felix: Maar eigenlijk vonden we de twee y’s gewoon cool.
Quinten: Zwijg!
Anton: De begin en eindletters hebben iets weg van duivelsoren vind ik.
Jullie sleepten al heel wat prijzen in de wacht. Wat is de volgende stap: Humo’s Rock Rally? Of een album opnemen? Aan goede songs alvast geen gebrek, zo blijkt…    Towards The Sun, Ancient Eyes and Wooden Dreams kunnen daar al zeker op, ook Dead Rabbits en The Dog Explodes – hoe bedenken jullie zulks?
Quinten: Wel, we hebben er voor gekozen om de komende tijd nog meer naar onze sound op zoek te gaan. De songs die nu geschreven worden verschillen al heel erg van de eerdere nummers. Daarom willen we nu nog niks uitbrengen en ook niet meedoen aan Humo’s Rock Rally, omdat we binnen twee of vier jaar als we er echt klaar voor zijn met materiaal kunnen komen waar we zelf ook écht content van zijn.
Anton: Eerst nog even uitrijpen…
Adriaan: Bovendien starten Anton, Quinten en ik nu aan de universiteit en mogen we ook onze studie niet verwaarlozen.
Felix: Al zijn we natuurlijk wel blij dat mensen als Michèle Cuvelier (Studio Brussel) en Patricia Vanneste (Balthazar) onze muziek blijkbaar nu al wel weten te smaken, met onze derde plaats in de Kunstbende.

Hoe gaat dat songschrijven bij jullie in zijn werk, schrijven jullie allemaal samen of hoe gaat dat?
Anton: Ik werk thuis de tekst en de muziek uit. Daarna jammen we er een tijdje rond. Zo een jam eindigt dan meestal in een orgie van  kletsnatte lichamen, ontstemde gitaren en afbrokkelend gips. Daarna proberen we een structuur af te spreken, waar we ons om eerlijk te zijn bijna nooit aan houden.

Wat is jullie grootste droom, rijk en beroemd worden? Zijn er wilde toekomstplannen?
Adriaan: Een jaar geleden was het doel om ooit in het voorprogramma van Douglas Firs te spelen, maar wie weet staat dat intussen wel op de planning…
Quinten: Hahaha, daar mogen we nog niks over zeggen.
Felix: Spelen in een volle AB dan maar.
Anton: Gewoon genieten van het maken van muziek en de vriendschap binnen de groep. Appreciatie van buitenaf is natuurlijk altijd meer dan welkom.
Quinten: Om helemaal zot te doen: een live-sessie doen op KEXP.

Waarom moeten de lezers van Luminous Dash zéker naar jullie optreden komen kijken op 16 september?
Adriaan: Allereerst omdat we geen bazaar zijn(hilariteit)
Quinten: Hoe meer volk er is, hoe meer kans op een jong vaderschap van Felix.
Anton: Where we’re from the birds sing a pretty song and there’s always music in the air.

Welke band(s) willen jullie zelf graag live zien op het Luminous Dash-festival op 16 september?
Felix: Hulder zagen we met ons vieren in maart al eens live en die overtuigde wel, dus willen we die zeker zien.
Quinten: En Mind Rays natuurlijk, altijd zot.

Nog iets wat je kwijt wilt aan de lezers en deze wereld? Shoot!
Anton: Twin Peaks is geweldig!
Quinten: Muzikale tip van het jaar: Angelo De Augustine!
Adriaan: Bazart, dat vind ik een ongelofelijke kutgroep.
Quinten: Hahaha geef ons maar traag naar de hemel.
Anton: Liever traag naar de hemel dan snel naar de hel.

Bedankt, en tot op 16 septmber!

 MARK VAN MULLEM

Vi.be

Facebook