Projectomschrijving

Sommige bands moet je live zien om te geloven. De Brusselse Mont-Doré is daar zo één van. Tijdens hun drukke toer had Pierre tijd voor een uitgebreid praatje.

Eerst iets over de naam graag! Bijna iedere Google-link leidt me naar een ski-oord. Hoe kwamen jullie erop om deze naam te kiezen?
We waren op zoek naar een naam die geen donkere connotatie had. Wij vonden het leuk om de naam van een berg te hebben. Wij wilden over de moeilijke dingen uit het leven spreken. Het idee is om op een berg te klimmen. Onze inspanningen moeten hard zijn, net zoals voor ons publiek.

Jullie zijn al bezig sinds 2012, maar de laatste jaren horen we de naam van Mont-Doré alsmaar meer vallen. Ik veronderstel dat jullie blij zijn met deze evolutie?
Ja, we spelen meer en meer. We krijgen leuke aanbiedingen en mogelijkheden. We zijn heel blij met de manier waarop Fractures is onthaald. We kregen de kans om veel leuke banden te ontmoeten. Sommigen zijn zelfs vrienden geworden, maar voor ons blijft het belangrijkste aspect om zo veel mogelijk te spelen of om te toeren.

Dat succes, ik veronderstel dat de gedrevenheid van jullie label Black Basset Records daar voor veel tussen zit. Een label die zeer goed weet wat hij wil.
Dat is waar. We zijn heel dankbaar voor de hulp van Didier en Clothilde. Mont Doré was één van hun allereerste releases. Voor onze “Love Story” begon, heeft Didier ook het gekste optreden van ons gezien. Dat was op een tentoonstelling op het Oud Korenhuis in Brussel. Alles was zo onrealistisch. Toeristen in de straat konden de show langs het raam zien. Het was zo grappig voor ons om hun gezichten te zien! Paul heeft ook mijn pedals gebroken in het midden van die show. Het publiek was zo speciaal en we wisten niet wat te verwachten. Een jogger kwam van uit het niets op het podium. Hij vond dit concert so what the fuck en wilde nadien nog met ons werken. De mensen van Black Basset hebben altijd in ons geloofd. En dat is niet altijd zo gemakkelijk! We kijken uit naar de komende jaren met de Basset-crew !

Kunnen we spreken van een Black Basset-familie, in de zin dat de bands in contact zijn met elkaar?
Het toffe aan Black Basset is de verschillende types van muziek, maar ik heb absoluut geen gevoel dat we “verschillend” zijn. Alles is zeer coherent. Wij zijn natuurlijk superblij als we op dezelfde affiche mogen spelen, zo speelde bijv. La Jungle op onze releaseparty in Brussel, en ze hebben ons daarna ook voor hun releaseshow in Charleroi uitgenodigd. Het is altijd grappig. Sommigen van ons zijn ook vrienden in het leven zoals La Jungle, maar ook Atlas.

Mont-Doré is een ontzettend energieke liveband. Ik veronderstel dat het niet simpel is om deze vibe op plaat te brengen. Hoe lossen jullie dat op?
Fractures werd in live-omstandigheden opgenomen, misschien zullen we de volgende plaat op een andere manier maken. De nummers van Escalades en Fractures hebben zo veel energie dat het een bewuste keuze was om die live op te nemen. Ik denk dat het werkt omdat het spontaan is. Live spelen is voor ons meer plezant dan in de studio te werken.

Mont-Doré is een band die zeer intens speelt. Het lijkt wel een catharsis, het uitschreeuwen van de innerlijke demonen. Is dat een juiste kijk?
Ongeveer, ja. Old school screamo-bands of Amenra waren in mijn hoofd altijd voorbeelden. Zij stellen alles voor van hoe een live show moet zijn. Het publiek komt in een soort van trance terecht. Voor mij is een show perfect wanneer ik mijn benen niet meer kan voelen en het publiek niet kan zeggen wat ze gezien hebben. Jullie Jullie maken een zeer grote toer nu. Hoe combineren jullie dat met jullie werk?
Wij hebben allemaal een druk werk, maar we zijn genoeg georganiseerd om te toeren. Repetities zijn ook twee keer per week. Op een moment zullen we wel verplicht zijn om een degelijke oplossing te vinden. Natuurlijk is het gemakkelijk om een langere toer tijdens de zomer te maken, maar we doen elke jaren kortere toernees. We kiezen altijd weken uit met een feestdag, maar als het echt serieus wordt, zullen we andere oplossingen moeten vinden, zoveel is zeker.

Hoe zit het met de populariteit van de band in het buitenland?
Ik denk niet dat wij van “populariteit” kunnen spreken maar het is waar dat de laatste concerten in het buitenland meer volk hebben aangetrokken zoals bijv. Fluff Fest of Miss The Stars Festival in Berlijn. Het publiek is ook meer verschillend dan in België. Ze zijn meer in de “scène” betrokken, ze volgen de bands. Extreme muziek heeft daar simpelweg meer publiek.

Je moet kiezen: in de studio een plaat opnemen of het podium op.
We gaan 1000% voor het podium, dat zijn zo’n waardevolle momenten.

We houden van rock ’n roll-verhalen. Wat is het meeste rock ’n roll-moment van Mont-Doré tot nu toe?
Ik denk dus aan die show waar ik je reeds over vertelde. Maar Fluff Fest in Tsjechie was ook een onvergetelijk moment. Wij kwamen vanuit Polen en waren om 7 uur in de ochtend vertrokken. Wij hadden niet geslapen en hebben toch onze beste show tot dusver gespeeld, het is het beste festival ter wereld.

Ik gebruik de term rock niet toevallig, ik heb geprobeerd (niet dat het moet), maar ik kan Mont-Doré muzikaal niet omschrijven. Kunnen jullie dat, en wie zijn eigenlijk je invloeden?
Wanneer mensen het me vragen, omschrijf ik de band als een mix van old school screamo en post-rock elementen.
Ik ben een grote fan van Circle Takes The Square, Orchid, The Blood Brothers en ook van bands als Godspeed You ! Black Emperor of Swans. Ze hadden een grote invloed op onze muziek, denk ik. Paul omschrijft onze muziek als “muziek om de tafels om te draaien”. Het is meer een mopje, maar het is ook waar. Het moet een impact hebben. Het moet fysiek zijn.

Werken jullie momenteel aan nieuw materiaal, en wanneer kunnen we dat verwachten?
We hebben al een paar nieuwe nummers klaar. Misschien zullen we een aantal van hun deze zomer live eens uittesten. We zouden graag in 2018 een nieuwe plaat uitbrengen. Ik denk dat we allemaal akkoord zijn om de tijd te nemen voor ons volgende album. Volgende jaar lijkt al bij al realistisch.

Wat verkies je: seks, drugs of rock ’n roll?
Geen van de drie! Spelen bij Mont-Doré is gewoon het beste! Met de beste mensen spelen is al meer dan genoeg.

Wat is je favoriete plaat aller tijden en waarom?
Orchid en Dance Tonight! Revolution Tomorrow! Luister gewoon naar And the cat turned to Smoke en je begrijpt meteen dat dit het beste screamonummer ooit is. Twintig jaar later zal dat nog zo zijn.

Met wie zou je het niet erg vinden om 8 uur mee in een lift te zitten en wat zou je dan doen?
Met leden van Mont-Doré zal het mischien iets meer fun zijn, in ieder geval zullen we ons niet vervelen.

Het laatste woord is aan jou!
Bedankt voor uw interesse, keep up met Luminous Dash en see you on the road!

Copyright foto: Enguerran Borter en Wouter De Sutter

DIDIER BECU

Facebook

Bandcamp

Black Basset Records