Projectomschrijving

Op donderdag 21 december speelt Nordmann met Hypochristmutreefuzz en delvaux. in Trefpunt in Gent. Met dit optreden dat kadert in De Warmste Week hoopt men door vrije bijdragen van de aanwezigen het mooie bedrag van vorig jaar, 1000 euro, te benaderen of zelfs te overtreffen. Het geld gaat integraal naar Rock Bujumbura, een initiatief dat kansarme kinderen in Afrika helpt hun muziekdromen na te jagen. Wij spraken hierover met Dries Geusens van Nordmann.

Binnenkort spelen jullie in Gent voor een goed doel. Kun je hier iets meer over vertellen?
De vraag om iets te doen voor een goed doel in het kader van De Warmste Week van Studio Brussel kwam via ons platenlabel V2 Records. Vorig jaar hebben zij iets soortgelijks georganiseerd met 3 bands uit het Gentste, dat toen 1.000€ opgeleverd. Wij waren meteen overtuigd om hieraan mee te werken. Samen met twee bevriende bands organiseren we in het Gentse Trefpunt een mini-festival waarbij de mensen uit het publiek zelf mogen beslissen hoeveel ze willen doneren in plaats van inkom te vragen.

Rock Bujumbura is een initiatief dat ervoor zorgt om kansarme kinderen te helpen om hun muzikale dromen na te jagen. Hoe zijn jullie daarbij terecht gekomen?
We zijn begonnen met het overlopen van de lijst met goede doelen, maar er zijn er bijzonder veel. We hebben daarna geselecteerd op initiatieven die in Gent gebaseerd zijn. Daar we zelf muzikanten zijn, hebben we gezocht naar iets waarin we onszelf konden terugvinden of een organisatie die aansluit met muziek (waar we zelf dagelijks mee in aanraking komen). Rock Bujumbura geeft jongeren uit Benin, Burundi en Togo de kans om in hun vrije tijd met muziek bezig te zijn. Iedereen was onmiddellijk akkoord om hen te steunen. Uiteraard zijn er veel meer goede doelen waar we ons in konden vinden, maar omdat muziek ons nauw aan het hart ligt, was de keuze snel gemaakt.

Als men het heeft over hulp aan Afrika dan is uiteraard hongersnood de issue, maar de honger naar cultuur wordt vaak vergeten. Is dat een onderschat gegeven?
Dat denk ik niet, maar niet omdat ik het minder belangrijk vind. Hulp aan Afrika is een ruim begrip en wordt op vele manieren – al dan niet voldoende – ingevuld. Uiteraard is voedselhulp een belangrijk én blijvend gegeven, maar in de huidige context dient vooral een oplossing gevonden te worden voor het gigantische probleem met vluchtelingenstromen naar ondermeer Europa. De erbarmelijke situatie in de geïmproviseerde vluchtelingenkampen in Duinkerke kennen we, maar recent komen talrijke gruwelverhalen in de media over “concentratiekampen” in Noord-Afrika: slavenhandel, handel in organen en andere verschrikkelijke toestanden. Die mensen hebben alles achtergelaten, nemen gigantische en levensbedreigende risico’s en komen dan terecht in mensonterende, bijna middeleeuwse toestanden om daar uiteindelijk verkocht, verminkt of vermoord te worden…
Het hoofd bieden aan die gigantische problemen is echter maar een klein deel van de oplossing. Met de opwarming van het klimaat, hongersnoden, oorlogen, terreur, het voortdurende leegroven van Afrikaanse landen door rijkere landen… dreigen de vluchtelingenstromen – niet alleen in Afrika – een ongeziene grootte aan te nemen van waaruit problemen zullen ontstaan die exponentieel groter kunnen worden dan die waar we nu mee geconfronteerd worden. Helaas lijkt me dat hetgeen waar prioriteit aan gegeven moet worden, maar dat betekent uiteraard niet dat er geen aandacht voor cultuur en onderwijs moet zijn.

Kun je eens concreet uitleggen hoe deze jongeren geholpen worden?
Rock Bujumbura werkt met vrijwilligers in zowel België als Benin, Burundi en Togo. Ze zamelen instrumenten in, creëren repetitieruimtes, organiseren concerten en zelfs tournees. Ze helpen jongeren om hun eigen groep op te richten, een opnamestudio op te starten en zelfs het oprichten van een muziekschool. Ze werken zeer gericht: op maat van de jongeren ter plaatse én met veel overleg et de lokale medewerkers. Maar heel concreet: je kan ten alle tijde een instrument schenken via hun website www.rockbujumbura.org.

Het is ook niet zo maar één potje, ieder muzikaal project wordt apart gesteund. Zijn jullie daar zelf ook bij betrokken?
Tot nu toe niet. We kregen enkele dagen geleden een bericht van de organisatie dat ze heel blij zijn met dit eerste initiatief. Wie weet is er verdere samenwerking mogelijk. Wij gaan er 100% voor om van deze actie alvast een succes te maken.

In alle eerlijkheid wordt de Afrikaanse muziekcultuur bij ons zo goed als genegeerd. Hebben jullie weet van Afrikaanse muzikale projecten die we absoluut moeten uitchecken?
De bandleden van Nordmann hebben allen een jazzopleiding genoten aan het conservatorium en het is een feit dat jazz absoluut doordrongen is van de Afrikaanse cultuur. Ikzelf ben iets meer in thuis in de jazz dan in puur Afrikaanse projecten, maar sinds ik Spotify meer en meer gebruik heb enkele interessante artiesten ontdekt zoals bv. Francis Bebey, Girma Bèyènè & Akalé Wubé, Mbongwana Star, Konono N°1… Er ligt daar nog een hele schat te wachten aan inspirerende bands en artiesten!

Jullie hebben voor dit feestje zowel Hypochristmutreefuzz als delvaux. uitgenodigd. Is daar een speciale reden voor?
Onze drummer (Elias Devoldere) speelt zowel bij Nordmann als Hypochristmutreefuzz en we kennen de andere bandleden heel goed, net zoals de leden van Delvaux. Gent heeft een relatief kleine, maar bijzonder interessante en hechte muziekscène. Iedereen gaat naar mekaars projecten en bands kijken. Muzikanten spelen niet langer in één band of binnen een bepaald genre. Stilaan wordt het een grote muzikantenfamilie of vriendengroep die heel aangenaam is om in te vertoeven. Daarnaast heeft ook Hypo een album gereleased op V2 Records, ook daar is er dus een link.

De Warmste Week komt eraan, maar eigenlijk lijkt de wereld kouder dan ooit tevoren. Is er nog hoop?
Natuurlijk! Het is niet eenvoudig om positief naar de toekomst te kijken als je alle miserie, ellende, terreur en andere onheilspellende berichten leest en hoort. Het zijn net die artikels die gemakkelijker onder de aandacht komen: ook een krant moet verkopen natuurlijk. De politiek – toch bepaalde figuren daarbinnen – gebruikt dit in het eigen voordeel en niet in het voordeel van de mensen die voor hen stemmen. In de VS wordt angst al sinds 2001 (9/11) ingezet als een politiek en maatschappelijk drukkingsmiddel. Vanuit de angst voor massavernietigingswapens zijn oorlogen gestart in Afghanistan en Irak. De bevolking werd door de toenmalige regering Bush voorgelogen om de nodige steun te krijgen om miljarden dollars uit te geven aan die oorlogen. Een extreem polariserend politiek figuur zoals Donald Trump heeft de angstcultuur – die wel degelijk bij de modale Amerikaan in het binnenland leeft – ten volle uitgebuit en is president geworden.  Helaas zal die modale Amerikaan net méér in plaats van minder belastingen betalen. In Amerika wordt de gigantische kloof tussen arm en rijk nog groter onder Trump. Maar: nooit was de proteststem van de tegenstanders zo luid als nu én wordt deze gedragen door een brede onderstroom. Meer en meer mensen beginnen zich openlijk te distantiëren van het polariserende klimaat dat de internationale politiek overheerst, ook bij ons. Om met een cliché te eindigen: zoals dat in het verleden ook steeds was, is het aan de jongere generaties om vanuit een progressieve overtuiging op te komen voor een betere toekomst. De wereld rondom ons verandert. We kunnen niet anders dan ons hieraan aan te passen: willen of niet. Maar ons afsluiten van de wereld rondom ons is hoe dan ook de verkeerde keuze.

DIDIER BECU