Projectomschrijving

THE RED RUM ORCHESTRA – The Red Rum Orchestra (Eigen Beheer)

Peter Moerenhout is het bezielende talent achter deze band. De Gentse duizendpoot (redacteur, verhalenschrijver, stripscenarist,…) laat zich inspireren voor zijn rock/folky nummers op oa. Nick Cave en Mark Lanegan. Met producer Frederik Segers (oa. Stadt) stappen ze in het avontuur van een full album. Zoals ze zelf schrijven: ‘we zijn working class heroes without a cause, met asfaltprairie-blues’ (wat dat ook moge betekenen).

Invloeden kun je benoemen, maar toch heeft hun sound iets unieks. Het voelt compact aan, wel gewikt en gewogen met voldoende diversiteit tussen al die invloeden. Het eerste nummer Clarity geeft snel duidelijkheid over waar Red Rum naar toe wil. In een traag ritme wordt de CD op gang getrokken. Opmerkelijk goede percussie die kleur geeft aan het nummer. Gitaarsolootje aangevuld met la-la-la samenzang. See You Around geeft de woede en ontgoocheling weer van een gebroken relatie. ‘I won’t forget what you have done to me – you’re someone else now’. Het is wel de toon aan waarbinnen relaties tegenwoordig even snel worden gestart als afgesloten.

We schuiven even naar een 70’s sfeer die ruikt naar Santana. German Unification Techniques raakt de afstandsrelatie aan, althans dat maak ik ervan. Het gaat over iemand die er de ene keer is, aanwezig, en dan weer ‘riding on’ verdwijnt uit het zicht. Intiem en indringend, met een diepe dragende stem gekoppeld aan een vrouwelijke samenzang, brengt  Elle Est Dangereuse ons de boodschap van de soms verrassende dark side of a woman. Jacques Brel zou dit nummer fantastisch gevonden hebben.

Met wat overstuurde gitaren en een viool er tussendoor is Cold Reading een soort van overgang naar Tender. Het eerste uptempo nummer op de CD. Wel ja, geen pop uptempo, maar een soort van Pink Floyd-sound. De sound zwelt aan, wordt aangevuld door de viool en bereikt een heus rockgehalte. Al heb ik geen idee waar het over gaat. But I liked it. Een leuke riff opent The Wedding Gun en geeft me het gevoel dat dit het beste nummer zou kunnen zijn. Ook wel omdat de zin ‘sometimes the silence is the storm’ regelmatig wordt herhaald en blijft hangen in mijn mind. It makes sense to me.

Book Of Mirrors is het enige nummer dat wat buiten de lijntjes kleurt en hoe… Ik stel mijn mening bij en pin deze song toch als beste aan de top van mijn ranking. Een eerder alternatieve compositie, die veel ruimte maakt voor kleine, speciale interventies. Für Nina  en Shift verdwijnen hierdoor een beetje op de achtergrond. Gezien ik huge fan van Für Elise  van Ludwig van Beethoven, kan Nina toch niet ruiken aan Elise. Sorry guys. Ik ben ervan overtuigd dat er voor elke rechtgeaarde muziekliefhebber voldoende voer zit in deze release. Zoniet zal Shift dat wel voor zijn rekening nemen. Eigentijdse compositie die deels een scandinavische ondertoon heeft, maar zeker ook past in het duistere van Ayco Duyster.

Sarah Gommers

Website

Facebook

Vi.be