Projectomschrijving

TY SEGALL – Freedom’s Goblin (Drag City/V2)

Ty Segall heeft een nieuw album klaar. Deze uiterst productieve rocker toont zich op zijn nieuwste worp Freedom’s Goblin weer verdraaid veelzijdig en haast schizofreen, met 19 nummers die alle kanten uit schieten. Onze favoriete Amerikaanse doe-het-zelver wordt niet voor niets wel eens met Jack White vergeleken. Het album werd aangekondigd door een viertal singles die maandelijks de wereld werden ingestuurd en ons in het najaar van 2017 alvast deden watertanden en smachten naar meer.

Een heuse stoet van kobolds en kadavers marcheert via je boxen de huiskamer binnen, die al gauw wordt getransformeerd in een hedonistisch kerkhof. Ty Segall zou Ty Segall niet zijn als de gitaar niet scheurt, beukt en krijst, al krijgt ook de saxofoon een hoofdrol toegewezen. Er staan veel korte nummers op het album, zoals gebruikelijk, maar voor de andere tracks neemt hij echt de tijd, zo telt de afsluiter And Goodnight maar liefst 12 minuten.

Haal je luchtgitaar dus maar weer van zolder want het is weer al strakke gitaarriffs wat de klok slaat, in het onstuimige Talking 3 bijvoorbeeld, of horrorsongs Shoot You Up en When Mommy Kills You. In het vettige, gejaagde en onheilspellende She flamberen geflipte gitaarsolo’s onze hersencellen. De saxofoon groovet lekker in onze favoriet onder de singles The Main Pretender, en in de woeste, uitzinnige single Meaning horen we de rauwe stem van Denée Segall, Ty’s partner. Het snoeiharde 5 Ft Tall is ook nog eens een oorwurm, eentje met weerhaakjes. De schelle feedback op het einde van het nummer bekruipt je inderdaad als een parasiet.

Tussen al dat gitaargeweld zijn er ook gevoelige rustpunten. Het Beatleske My Lady’s On Fire kenden we al, en Cry Cry Cry, een en al ontroering, is meteen een van de hoogtepunten op de plaat. Ook bij I’m Free is er ruimte om naar adem te happen. Groovy en spooky tegelijk is het funky Despoiler Of Cadaver. Als Ty Segall plots dansbaar wordt, dan gaat het om de danse macabre. Opvallend is The Last Waltz, eentje voor op familiefeestjes, laat op de avond en na de nodige wijn. Walsen met eros en thanatos. Met Every 1’s A Winner krijgen we een verrassende en meer dan geslaagde cover van Hot Chocolate. And Goodnight is eigenlijk gewoon een slaapliedje, waar je je baby rustig op in slaap kunt wiegen, al moeten verantwoorde ouder en zuigeling de verschroeiende gitaarintermezzo’s er wel bij nemen.

Ty Segall is nog steeds de bad boy van de garagerock anno nu. Een vrije vogel die zich maar weinig van de modegevoelige muziekwereld aantrekt en gewoon zijn eigen ding blijft doen. Zijn nieuwste geesteskind is soms donker, soms warm, nu eens uitbundig, dan weer meeslepend, maar vooral heerlijk gestoord. Mis hem op 26 mei niet in Trix, live met zijn Freedom Band.

GERT VANLERBERGHE