Anton Corbijn voorstellen is onnodig werk. Denk aan Nick Cave, U2, Johnny Cash of Joy Division en de kans is groot dat het beeld dat je voor ogen hebt een foto genomen door de visionaire Nederlander is. Bovendien regisseerde hij ook nog eens videoclips voor Nirvana, Depeche Mode, Front 242 en zoveel anderen, en films als Control (niet toevallig over het leven van Joy Division-frontman Ian Curtis). Zo’n weelde aan beelden, daar valt wel een tentoonstelling uit te distilleren. En die is dan ook te zien in Antwerpen, nog tot 30 september op AntwerpPhoto in het Loodswezen.

Van David Bowie, Van Morrison en The Rolling Stones tot Pink, The Killers en Coldplay: het lijkt wel of iedereen die de afgelopen vijfenveertig jaar iets in de muziek betekend heeft, voor de lens van Corbijn is gepasseerd. Een foto van Bono die in bad dobbert is van een heel andere orde dan een groepsportret van U2, waarbij elk lid door zijn vader geflankeerd wordt, en een beeld van Mick Jagger verkleed als vrouw is niet hetzelfde als de klassiekere portretten van Debbie Harry of Bruce Springsteen, maar keer op keer krijgen we hier een unieke en intieme inkijk in het leven van de sterren die we anders enkel van veraf mogen bewonderen, vanop ons plaatsje op de festivalweide of in de concertzaal, of simpelweg door onze luidsprekers.

Hopelijk zal de mensheid zich over eeuwen nog steeds aan Corbijns iconische foto’s vergapen, zoals wij nu nog de portretten bewonderen die Van Eyck, Rembrandt en Rubens lang geleden borstelden. Toch er is een verschil. Bij een portretschilderij weet je dat er een omstandig poseerproces aan vooraf is gegaan. Hoelang heeft die arme Mona Lisa moeten stilzitten voor de ezel van Leonardo da Vinci voor haar eeuwige schoonheid eindelijk op het doek was vastgelegd? Een foto, daarentegen, is in principe met één druk op de sluiterknop klaar. Daarom ogen Corbijns foto’s steeds zo spontaan, zo ongedwongen: het lijkt wel of hij achteloos momenten uit het leven van de grootste sterren heeft vereeuwigd. Alsof hij gewoon in de tuin van Jeff Buckley binnenwandelde toen die aan het barbecuen was, alsof hij verveeld met Björk op de trein zat en haar stiekem fotografeerde, alsof hij de Pet Shop Boys stomweg betrapte toen ze in bizarre kostuums door het park dartelden. En telkens wist hij de perfecte compositie te vinden, het juiste moment uit te kiezen en het ideale kader uit te knippen om foto- én muziekgeschiedenis te schrijven. David Bowie in vlekkeloos kostuum die een rookpluim uitblaast te midden van neerdwarrelende sneeuw (of is het puin van een komeet?): zelden werd het genie zo charismatisch en ongrijpbaar in beeld gebracht.

De overige tentoonstellingen op AntwerpPhoto zijn ook bijzonder indrukwekkend (kijk zeker ook naar de adembenemende beelden die Bieke Depoorter en Lara Gasparotto schoten, onder andere), maar Corbijn laat de diepste indruk na. Enkele uren lang mag je naast de allergrootsten uit de muziekwereld rondlopen, met hen aanschuiven aan tafel en in bad plonzen. Hierna heb je enkel zin om zelf een camera te zoeken en in het kielzog van muzikanten te trekken. Of om te proberen zelf zo’n artiest te worden die op de gevoelige schijf van Anton mag belanden.

Website: www.antwerpphoto.be

Copyright foto : Anton Corbijn.