Projectomschrijving

Iedereen wordt wel eens overvallen door een stoffige herinnering aan een plaat, een album dat je in jaren niet opgezet hebt. Onlangs viel dit voor bij ondergetekende: ik  kreeg Citytrippin’ van Bolchi maar niet uit m’n hoofd. Daar het exemplaar dat ik in 2004 als puistige tiener gekocht heb de benen genomen heeft, werd ik verplicht op zoek te gaan naar een nieuwe. Alle platenwinkels in het Antwerpse en Gentse uitgepluisd, niet te vinden. Na wat online graafwerk heb ik uiteindelijk iemand gevonden op Discogs die een kopij te koop had, driewerf hoera! En hier zijn we dan, bij het behoorlijk geniale She van Bolchi.

Zoals de rode kleur van de hoes doet vermoeden, is dit een strawberry daiquiri van een popplaat: zomers en zwoel, fris maar met een lekkere punch. Ook al zit je lekker in de zetel, binnen de kortste keren ben je aan het dansen geslagen. Al zijn het wat frivoolse schouderbewegingen, stilzitten is écht geen optie.

De lijst van mensen die aan de plaat meegewerkt hebben, leest als een ‘who’s who’ van de Vlaamse popmuziek: Lien De Greef (Lady Linn), Jeroen de Pessemier (Foxylane, The Subs), Matthias Debusschere (Sioen, Kiss The Anus Of A Black Cat), Geert De Waegeneer (Members of Marvelas, Boma Recording Studio) en producer Reinhard Vanbergen (Das Pop, The Happy, Rheinzand). Dit kán gewoonweg niet fout gaan.

Vanaf opener Jacuzzi duik je mee in een zee van popparels. En om even in het maritieme thema te blijven: we worden getrakteerd op de ene catchy hook na de andere. Dit type pretentieloze en krolse muziek tovert onmiddellijk een glimlach op je gezicht. Niet enkel de samenzang van De Greef en de Pessemier verleidt je tot dansen, de funky baslijnen en drums doen je lichaam even hard mee golven. Get Ya Groove On drukt het opzet van de plaat perfect uit, want die groovet als een spreekwoordelijke tiet. Er zitten ook geen vullers tussen, elk nummer voelt aan als een hitsige hit.

Bij het akoestische titelnummer kan je even op adem komen. Niet enkel dat, She is het ballad dat je huidhonger geeft, je doet verlangen naar een innige omhelzing. De strijkers vullen de soulvolle zang van Lien De Greef mooi en zweverig aan.

Maar goed, terug naar de dansvloer! De baslijn van It’s Just Dark In Here krikt de temperatuur lekker terug op. Sexaholic is compacte synthpop dat perfect als afrodisiacum kan dienen; je voelt spontaan de liefdessappen vloeien. En bij Toutatis, wat een dijk van een nummer is Citytrippin’ wel niet! Dit moet zonder overdrijven één van de beste Belgische popschijven ooit zijn. Punt.

She is alles wat je zoekt in een zomerplaat: zorgeloos, fris, fruitig, sexy. Het is simpelweg genieten van een album waar je haveloos op kan shaken maar tegelijkertijd ook númmers hoort, geen uitgemelkte magere sequentie van samples en loops. Je voelt de liefde voor muziek en vakmanschap. De liedjes zijn evenwel tijdloos, vrij van enige hype of attitude. Perfectie wordt vaak te gemakkelijk in de mond genomen, maar potvolpindakaas, het Gentse Bolchi is toch ‘vré’ dicht in de buurt gekomen. Tijd om een reüniepetitie te starten me dunkt!

Website