Projectomschrijving

Weeral een nieuwe band uit België? Ja weeral! Uit Antwerpen en wel met de welklinkende naam Filibuster en met een genre dat ze zelf als lawaai omschrijven! 

Laat ons één van de eerste zijn die het jullie vragen, waar komt die naam Filibuster vandaan?
Filibustering is een beetje de dickmove van de politiek. Gewoon letterlijk urenlang blijven praten over een wetsvoorstel totdat de deadline verstreken is, zodat die niet doorgevoerd kan worden. Los daarvan: het is gewoon een leuk woord. En het lijkt op Filiberke.

Jullie omschrijven zichzelf als lawaai en dat is niet eens zo ver van de waarheid. Los daarvan, wat en wie zijn jullie invloeden?
Dank u voor het compliment! Dat lawaaierige gehalte zit erin door bands als My Bloody Valentine, Dinosaur Jr. en vooral Sonic Youth. Die laatste zit het hardste in ons dna en is er ook met geen geweld meer uit te krijgen. Verder luisteren we maniakaal naar Cocteau Twins, Blonde Redhead, Meshuggah en Kyary Pamyu Pamyu. Hoe ons dat gaat vergiftigen in de toekomst is ons zelf nog niet helemaal duidelijk. De gitarist heeft zich ook verloren in dezelfde avant-garde klassieke muziek die Sonic youth geïnspireerd hebben. Dat heeft toch invloed op zijn pedalboard en het huis-, tuin- en keukengereedschap waarmee hij zijn gitaar bewerkt.

Ik hoor heel wat 80’s-invloeden, van The Fall tot Gang Of Four. Knettergek dat een jonge generatie muziek van veertig jaar geleden dit ontdekt. Hoe komt dat en vanwaar die bewondering?
De 80’s zijn over het algemeen echt een goudmijn geweest van foute tot steengoeie muziek. Wij zijn van de generatie die opgegroeid is met de post-punkrevival van bands als Bloc Party, Franz Ferdinand en Interpol, die ons geconditioneerd hebben om van hoekige gitaarlijnen te genieten. Door Youtube en Spotify is het zo makkelijk om te gaan graven naar parels als Cocteau Twins, Siouxsie And The Banshees of This Heat. De jongere kids hebben, vermoeden we, gewoon een The Smiths-complex. Niet dat dat een probleem is.

De songs op jullie demo klinken zeer rauw, bijna live. Is dat de bedoeling of zou het geluid van Filibuster op een ep wel eens heel anders kunnen klinken?
We zijn niet vies van muziek die goed geproduced is, maar het punkgehalte moet erin blijven. ’t Is melodieus, maar noise en dissonantie, daar genieten we nog meer van. Koenraad Foesters heeft ons in Studio Jupiter goed geholpen om de vuile kantjes in onze muziek in de verf te zetten. Veel bands maken de evolutie van lo-fi en hard en naar zachter en toegankelijker. Om een of andere reden zien we onszelf later eerder de omgekeerde beweging maken.

In feite, zijn er plannen voor een plaatje?
Als onze bankrekening meewil en als we wat goeie respons krijgen op gigs, is de bedoeling zeker om meer muziek uit te brengen. Liefst meteen een lp.

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar met Filibuster alweer een Belgische (zeer goede) band rijker. Hoe verklaar je de rijke muziekscene in dit land?
Narcisme en overmoed? Nee, geen idee, sinds de Evil Superstars en dEUS blijft er maar goeie muziek uitkomen. Een gitaar oppakken en een band oprichten is ook zo makkelijk. We kennen bijna geen mensen die géén band hebben. Zo komen er onvermijdelijk goeie dingen bovendrijven

Nu is het een kwestie van gehoord te worden. Hoe gaan jullie dit aanpakken?
We hadden eerst DIY-demo’s gemaakt, maar voelden meteen dat dat niet ging pakken. We zijn dan de studio ingetrokken om wat nummers op te nemen en vallen nu venues lastig om ons te boeken. Onze kennis van marketing en promotie is helaas beperkt. Maar we hebben ’t geluk dat we redelijk wat muzikanten kennen en hopen zo de juiste niche te vinden.

Werelddominantie of is voorlopig België meer dan genoeg?
Geef ons maar louche kelders en rokerige panden over heel de wereld.

Zeg eens, wat is het mooiste en het minst mooie aan muziek?
Het mooiste: dissonantie
Het minst mooie: de onvermijdelijke drop in kwaliteit van artiesten die niet prematuur overlijden. En Fireflies van Owl City. Huiver.

The Fall of de Sex Pistols?
The Fall in het linkeroor en de Sex Pistols in het rechteroor in een hemelse kakafonie als door Charles Ives gecomponeerd.

Wat kies je: seks, drugs of rock ’n roll?
Teenage angst..

Wat is je favoriete plaat aller tijden en waarom…
Goo van Sonic Youth. Hun beste nummers en hun meest perfecte noise. Met Kool Thing op is onze zanger de gevaarlijkste chauffeur van het land.

Met wie zou je het niet erg vinden om 8 uur mee in een lift te zitten en wat zou je dan doen?
Elizabeth Fraser. Een achtstemmige a capella renaissance-mis componeren op een smartphone.

Het laatste woord is aan jou…
Ons schiet nu het woord ‘mijnschacht’ te binnen.

Facebook

Vi.be