Projectomschrijving

Tijdens het zappen kwamen we onlangs terecht bij het eigenlijk barslechte programma Gert Late Night. Het was de week waarin Wendy Van Wanten nog eens haar zenuwen aan het publiek vertoonde. Het toeval wilde dat we net op het moment bij het programa belandden toen ook Herr Seele acte de présence gaf. En nog mee lol toen er een fragment uit het legendarische programma Lava werd getoond. Met Wendy, Herr Seele en Eddy Wally, Wally In Space dus. Vandaar Wendy’s zenuwen. Het deed ons een paar dagen later de twee albums van Kamagurka En De Vlaamse Primitieven uit de kast halen.

Zowel Waar De Lampen In De Klinken Blinken! als De Pijn Van Het Zijn waren, behalve Ton Lebbink’s Luchtkastelen en De Brassers, jarenlang zowat het enige Nederlandstalige werk dat we in onze collectie hadden zitten. Het waren dan ook platen waarop de teksten dermate onnozel of absurd waren, dat we ze konden verdragen, in tegenstelling tot veel andere Nederlandstalige zangers en zangeressen.

Kamagurka kent iedereen natuurlijk van zijn cartoons en schilderijen, misschien van zijn gestoorde theatershows en tv-programma’s. Deze twee albums lijken, misschien met de uitzondering van de single Marjoleintje, door velen te zijn vergeten. Ook op youtube is nauwelijks iets te vinden. Jammer, want ook live was deze bende een feest.

Op De Pijn Van Het Zijn prijkt onder meer het schitterende Constant Degoutant, dat als we het goed hebben ook aan bod kwam in Hitring met Kurt Van Eeghem. Het is niet het enige nummer dat na al die jaren nog even onnozel, een beetje raar volgens mijn kinderen, en aanstekelijk tegelijk klinkt.

Weg Met Boudewijn, Leve Fabiola is misschien niet meer brandend actueel, maar wel zo hilarisch als de pest. Moord Eens Een Volsken Uit is nog net zo controversieel als Een Klein Maar Een Dik Leger, dat op Waar De Lampen In De Klinken Blinken! Staat.

Will Tura leeft nog steeds, maar was indertijd helemaal niet opgetogen met het nummer I Remember Will, waarin Kamagurka weent en treurt om het overlijden van Tura. In 1987 was dit voer voor de roddelblaadjes en kregen beiden behoorlijk wat extra aandacht. Al vergaten velen dat Kamagurka wel met meer dingen lachte die de goegemeente niet echt om te lachen vond. Astma Man of De Logica Van De Swastica waren al net zo absurd.

Want daar gaat het om op deze plaat: absurde teksten die ondersteund worden door muziek die, met een belangrijke inbreng van Johan De Smet en ook Peter Vermeersch, de tijdsgeest heel goed weten te vatten. Schlagers ontmoeten coldwave, zoiets.