Projectomschrijving

LETHVM – This Fall Shall Cease (Deadlight Entertaintment/Dense Records/Dunk! Records)

Het debuutalbum This Fall Shall Cease van de Waalse band Lethvm verscheen eind 2017 al, maar kwam deze maand opnieuw in de spotlights naar aanleiding van de vinylrelease bij het Vlaamse bastion for all things post- : Dunk! Records. (Héél mooie goud-met-zwarte-splatter vinyl trouwens, alleen daarvoor al zou een mens de plaat in huis kunnen halen.)

Lethvm brengt een intense mix van sludge, doom, post-metal en andere soorten extreem lawijt. De band werd eind vorig jaar door Court-Circuit, de Franstalige tegenhanger van Poppunt, uitgekozen als één van de vijf bands voor Loud Fest, het showcasefestival voor Belgische ‘zware’ muziek in de Brusselse Botanique, waarbij ze hun reputatie alle eer aan deden.

De meeste reviews van This Fall Shall Cease zijn erg lovend en wij kunnen niet anders dan ons daarbij aansluiten. Wie naar de albumhoes kijkt, zal het meteen doorhebben: Lethvm maakt donkere muziek. Wat de hoes en de muziek gemeen hebben, is dat er met variaties van zwart en grijs en af en toe een streepje licht een meeslepend, boeiend geheel gesmeed wordt. Zonder licht kan er geen duisternis zijn, of toch niet zonder dat die duisternis zo monotoon wordt dat ze geen indruk meer maakt, dat heeft Lethvm erg goed begrepen. Gedurende de 41 minuten van This Fall Shall Cease zorgen ze voor een perfecte balans van gitzwart, verscheurend geweld en donkergrijze momenten waarin ze onze getergde zielen even een adempauze gunnen, net genoeg om ze daarna opnieuw aan stukken te kunnen rijten.

Onze persoonlijke hoogtepunten bevinden zich dan ook net op die kantelmomenten tussen licht en donker. De breakdown in Wandering At Dawn, waarin de band even de teugels laat vieren, enkel om daarna onverbiddelijk het vlees van onze botten te blazen. Het fantastische gelaagde einde van The Last Grave, waarin de in elkaar verwoven vocal lines erin slagen de pikzwarte duisternis zoet en uitnodigend te laten lijken, met daarna het striemende begin van Winter’s Journey. De contemplatieve breakdown in het midden van dat nummer, en ook het slot, met niets anders dan een engelenkoor in de achtergrond en op de voorgrond de hysterische stem van zanger Vincent die onze ziel waarlijk aan flarden scheurt, zoals Colin H van Eeckhout van Amenra dat ook kan.

De veelzijdigheid van de stem verdient trouwens een bijzondere vermelding. Passages spoken word, cleane zang, grunts en intense screams … de vocals zijn erg gevarieerd en dat is een belangrijk element voor de sound van Lethvm.

In Elja, het laatste nummer van het album, begint Lethvm ingetogen, fluisterend en clean. Een goeie vier minuten lang wiegen ze ons troostend in hun armen, maar dan gaat de intensiteit met een ruk omhoog en worden we opnieuw in de donkerste krochten van het menselijk bestaan geworpen. Het nummer bouwt op naar een heerlijke climax en zo eindigt Lethvm een verdomd goed debuutalbum op een verdomd sterke manier.

Concerten :

7 april : Durbuy Rock Festival
5 mei : Brussel, Barlok
11 mei : Zottegem, Dunk! Festival