Projectomschrijving

LET’S EAT GRANDMA – Hot Pink

Om te verhinderen dat moderne popacts als “leeg” worden afgeserveerd, worden er al eens wat wereldvreemde kruiden over het levensverhaal van het volgende tienerzangeresje gegooid (en, toegegeven, dat geldt ook voor Eminem en zelf Seasick Steve).

Wie twee jaar geleden de jongedames van Let’s Eat Grandma aan het werk zag op Pukkelpop (of vorig jaar in Trix – ja, ik heb het T-shirt en de cd) weet dat het hier perfect omgekeerd is. De meisjes wisselen live vlotjes tussen blokfluit, melodica, te grote gitaar, drum en (toen nog) een snufje elektronica, nauwelijks interagerend met het publiek, maar een autistisch en punk aandoend schouwspel als per ongeluk voordoend.

Op Hot Pink hebben ze hun bizariteit juist overgoten met een onverwacht toegankelijk sausje. Het trucje met de licht slissende “s” tot nabij de perfectie uitgevoerd. Een moderne beat met knapperige zelfgemaakte samples en geluidjes op de juiste plaats, maar nog steeds (vooral op het einde) heerlijk eerie.

We mogen hopen dat dit nummer de meisjes genoeg succes voor het leven brengt (dat potentieel heeft het echt wel), zodat ze daarna opnieuw kunnen uitwaaieren richting “we doen niet noodzakelijk wat je wil horen”. Leve vreemd, wanneer het echt is!