Projectomschrijving

MDSC01578ADENSUYU, Gent, Handelsbeurs (22/02/2018)

Het was een aangenaam weerzien met Madensuyu in een volgelopen Handelsbeurs. Het duo Degezelle-Vervondel stelde er Current voor, het nieuwe album dat het alom geprezen Stabat Mater opvolgt, een plaat die verdacht veel op onze draaitafel belandde indertijd. Madensuyu stelde niet teleur met een vurig concert waarvoor een mens graag enkele kilometers aan polar vortex trotseert om er te geraken.

Bijzonder veel belangstelling voor de releaseshow, de dagen dat de Gentse band zijn emotierijke noise rock voor een handvol toehoorders mocht ventileren liggen duidelijk achter de rug. In de uitverkochte Handelsbeurs werd het nieuwe album voorgesteld aan een welwillend publiek. Op de nieuwe plaat laat Madensuyu zich van zijn meest complexe en kwetsbare kant zien. Vernieuwing was duidelijk het leitmotiv bij de totstandkoming. Herhalingsoefeningen zijn er voor de fans van FC De Kampioenen.

Rücksichtlos bulldozeren en een impressionante wall of sound neerpoten golden lange tijd als het Madensuyu – handelsmerk. De eerste release, de ep Adjust We, had niet voor niets het uitzicht van een slijpschijf die per abuis in een cd doosje was gesukkeld. Die verschroeiende combinatie blijft aanwezig, ook live, zij het in mindere mate. De onversneden raw power heeft het niet langer alleen voor het zeggen.

Op Current is de (elektrische) piano prominent aanwezig, in de Handelsbeurs werd de gitaar pas na een vijftal nummers van stal gehaald om Tread On Tread Light aan te snijden, en dienen zich zelfs een paar drumloze tracks aan. Geen drums/percussie wegens incompatibel met de fragiele ambient.

Een koerswijziging dus, De Gezelle vooral achter de toetsen, dat was (ook) even wennen. De output blijft wel zeer herkenbaar. Aan catchyness en/of intensiteit wordt in ieder geval niets ingeboet. Madensuyu bewees donderdag dat je net zo goed keihard loos kunt gaan op piano als op gitaar. Onderwerp Rag maar aan een aantal luisterbeurten. Heftig. Live won het nummer nog aan kracht.

Aangestoken door vernieuwingsdrift fietst de noisy tandem anno 2018 resoluut rond in de straat  waar ook bands als Wire, Battles en andere muzikale innovators by nature zich ophielden/ophouden. Een verdedigbare keuze, er bestaan minder fraaie bestemmingen. One More Time, één van de best klinkende tracks op de nieuwe plaat doet door zijn afgemeten-repetitieve karakter trouwens denken aan het werk van Wire. U hoort ons niet mopperen.

Na de voorzichtig ingezette verkenningsronde barstte het concert donderdag pas goed en wel los eens de oudere nummers aan de noviteiten werden gekoppeld. Mute Song en vooral Crucem – die koebel!- maakten indruk en het publiek gelukkig.

Drie toegiften na een uur. Ingezet met Fafafafafuckin, een warme oproep om de band te vervoegen op de volgende show in Brussel en de hakkelende, bluesy noise van Ti:me. Fantastische song die nog niets van zijn glans verloren heeft. Finishen werd niet gedaan met een hevige klap. Wel in stijl met met een kort en ingetogen It Comes Along, piano in duet met fluisterzang. De stemmige coda van dienst. Fijn concert van een fijne band die zichzelf met succes weer op de rails heeft gezet.