Projectomschrijving

MESHELL NDEGEOCELL Ventrilouism (Naïve Records/PIAS)

In 1993 bracht de in Berlijn geboren Meshell Ndegeocell haar veelbelovend debuut Plantation Lullabies uit. De multi-instrumentaliste bracht knappe funky soulnummers met wat Afrikaanse invloeden, en betoverde iedereen met haar knappe stem en haar verbluffend baswerk.

Op ieder album probeerde Meshell iets nieuws en verfrissend te brengen, want ze wou zichzelf absoluut niet herhalen. Maar helaas kon het publiek niet altijd volgen en na elf albums wist ze niet meer welke kant ze moest uitgaan.

Dus werd het tijd om te herbronnen. Voor het twaalfde album koos ze voor een coveralbum. Meestal is het geen goed teken wanneer een gevestigde naam een plaat met covers uit brengt. En helaas is Ventrilouism geen uitzondering op de regel…

Het grootste deel van de covers zijn van r&b artiesten uit de jaren 80. Ok, daar zitten ook goeie nummers bij, maar eigenlijk is het toch allemaal redelijk platte soul. Er zijn zeker uitschieters zoals Sometimes It Snows In April van Prince dat bijna even mooi is als het origineel, Sade’s Smooth Operator krijgt een knappe funky herwerking en de klassieker Atomic Dog van George Clinton krijgt dan weer een bluesy sfeertje. Ook Waterfalls van T.L.C en Private Dancer van  Tina Turner zijn nog om aan te horen.

Maar nummers zoals Tender Love van Force Md’s, Don’t Disturb The Groove van The System, Funny How Time Flies van Janet Jackson, Sensitivity van Ralph Tresvant  en I Wonder If I Take You Home van Lisa Lisa & The Cult Jam zijn origineel al flauwe nummers. Het feit dat Meshell deze songs heeft gekozen is al redelijk bijzonder, maar op de koop toe doet ze er niks speciaals mee.

Voor iemand met zoveel talent die nog heeft samen gewerkt met Living Colour, John Cougar Mellencamp,  The Rolling Stones, The Funk Brothers, Roy Hargrove en Marcus Miller blijft het vreemd dat ze zo’n slap album uitbrengt.

Er is niks funky aan deze plaat, zelfs echte soul kan je er niet op vinden. Misschien is het gewoon een commerciële zet om terug in de picture te komen, maar de oude fans gaat ze hier zeker niet met terug krijgen.