Projectomschrijving

THE FUR Gent, Kinky Star, 21/05/2018

Het was in de Kinky Star al de derde Pinkstermaandag Matinee op rij, en er stonden drie bands geprogrammeerd: Revealed, Gnome en The Fur. Van Revealed kan u elders op onze site foto’s terugvinden, maar Gnome hebben we jammer genoeg moeten missen – dat scheen nochtans ook de moeite geweest te zijn.

Bij The Fur waren we gelukkig wél aanwezig in het muziekcentrum Kinky Star. ‘Dat het hier warm is’, wist de immer diepzinnige Jens Hugo Verslijcken – gitarist en frontman van The Fur – ons te melden. Snakkend naar drank deelden we zijn mening.

Naast de drukkende temperatuur binnen, begon het optreden met een paar kleine probleempjes. De instrumenten stonden bij de soundcheck veel te luid, en in de hele Vlasmarkt waren geen oordopjes meer te verkrijgen. Dat beloofde voor een lawaaierige band als The Fur.

Daarnaast leek bij aanvang van het optreden de basversterker kapot te zijn, waardoor het eerste nummer moest worden stilgelegd. Gelukkig kon de bassist het euvel snel oplossen en kon de band er écht aan beginnen.

The Fur brengt psychedelische stonerrock, en doet dat volkomen instrumentaal. Tekst mis je echter niet, aangezien elk instrument voor zichzelf spreekt; elk afzonderlijk hebben ze hun eigen stem die zorgt voor de flow van elk nummer.

En flowen doet de muziek wel. De meeste nummers zijn melodieus opgebouwd en werken vloeiend op naar een ritmeverandering. ‘Interessant algoritme!’, riep iemand in het publiek, waarna hij aan bijstaanders toegaf gewoon spitsvondig te willen overkomen. Nochtans sloeg de man nagels met koppen: het gros van de nummers geeft de indruk volgens eenzelfde stramien te zijn opgebouwd, terwijl alles toch telkens weer nieuw en fris klinkt.

Af en toe hoorden we een invloed van Idealus Maximus, maar dat kan geen wonder zijn. De bandleden zijn immers al jaren bevriend met de (hopelijk voorlopig) opgedoekte Gentse band. Sinds Fur-bassist Theli een kindje kreeg en een jaar geleden de band verliet, vervoegde Idealus Maximus-frontman Erik (al laat hij zich liever Benny noemen) de rangen van Jens Hugo en Elias. De invloed kan nooit ver weg zijn.

Veel werk heeft The Fur nog niet, maar gelukkig had de band meer te bieden dan de zes nummers van de ep. Tussen het (relatief) bekende werk Ahn Dré en Not Enough Bananas werden ook veel nieuwe nummers gebracht. En die klonken niet mis.

Afgezien van de soms wat vreemde bindteksten van de frontzanger, bracht The Fur opnieuw een heerlijk hels en oorverdovend optreden: onze oren bleven nog een hele nacht tuiten.
Vandaag gaat het weer wat beter met ons. Dank voor uw bezorgdheid.