Projectomschrijving

Jenci Vervaeke is ex-booker bij Kortrijks voos punkhol The Pit’s, zanger bij nihilistische sludgepunks  VVOVNDS en maakt Industrial/Noise/Ambient onder de naam Et Dure.

AMENRA – Mass III
13 jaar later ben ik nog altijd onder de indruk van deze plaat. In 2005 dacht ik dat er in België niets gebeurde in deze stijl tot ik deze plaat hoorde. Live rond deze periode niets anders dan een openbaring en een intensiteit die ik nog geen andere band heb zien evenaren. Waarschijnlijk de belangrijkste Belgische plaat voor mij.

SILVESTER ANFANG – Satanische Vrede
Weirde folk/krautrock die op KRAAK (natuurlijk) is uitgebracht. Veel live gezien ook rond deze tijd en altijd een bezwerende trip.
LOSING STREAK – Cracked 7″ en Demo
Toen ik 15 was en naar alle soorten muziek begon te grijpen kocht ik ooit op goeie gok een cd van de Belgische band Deviate. Een verschrikkelijke keuze waardoor ik hardcore punk als genre veel te lang links heb laten liggen. De echte liefde voor het genre is pas gekomen toen ik Losing Streak ontdekte (natuurlijk was het hun laatste show). Pure no bullshit hardcore punk die toont hoe goed België kan zijn in dit genre.
PARAGON IMPURE – To Gaius! (For The Delivery Of Agrippina)
Een uiterst ondergewaardeerde plaat in het Belgische black metal landschap. De plaat schreeuwt Darkthrone maar Paragon Impure heeft het talent om er hun eigen ding mee te doen. Gewoonweg een solide plaat waar ik 13 jaar na releasedatum nog af en toe naar grijp.
ZYKLOME A – Made In Belgium
Gewoonweg de beste Belgische hardcore punk plaat. Betonpunk met pure gutter poetry teksten. “Chique mensen willen op mij urineren…”
VANDAL X X – Instant Dislike
De rots in de branding van Belgische noiserock. Alsof je zo hard mogelijk tegen een muur loopt. En dan nog eens. En dan nog eens.
HUBBLE BUBBLE – Hubble Bubble
Ophefmakende opinie. The Kids zijn leuk, maar Hubbe Bubble was de echte shit. Een steengoede, superweirde punkplaat die bizar en vooruitstrevend genoeg is om een tijdloze klassieker te zijn. Pogo Pogo zorgt nog altijd voor instant pogo’s in de living hier. Nog altijd ondergewaardeerd in ons klein landje.
DE BRASSERS– 1979-1982
Teveel goede new wave/postpunk bands in dit land maar voor mij steken De Brassers er nog altijd bovenuit. De hopeloosheid van De Brassers neemt me nog iedere keer bij de keel als ik deze opleg.
CLUB MORAL – To All Who Are Interested…
Minimalistische industrial/power electronics. Net zoals bij De Brassers schreeuwt deze plaat een hopeloosheid en weirdness uit die je maar af en toe tegenkomt.
T99 – Anasthasia (single)
Iconische rave/house track die nog altijd even hard is.
PERVERTED CEREMONY – Sabbat of Behezaël
De meest recente plaat uit dit lijstje (2017!) Pure vuiligheid waar Beherit trots op zou zijn.
Photo: Stephan Vercaemer