Projectomschrijving

Met het debuut van Barely Autumn had Nico Kennes één van de fijnste Belgische plaatjes gemaakt. We zijn dan ook razend benieuwd naar zijn tien beste Belgische platen.

Van “nieuw” naar “oud” en met het risico – nee, de zekerheid – dat ik er een heel aantal belangrijke vergeet:

de portables – It’s Time To Leave This World Behind
Alleen al omwille van de geniale tekst van ‘What Would Djenghis Do?’, maar ook wel omdat ze als ultieme zelf-relativerende moppentappers de verpersoonlijking zijn van hoe Belgisch muzikaal surrealisme cult kan worden.

BRNS – Wounded
Deze sympathieke Brusselaars heb ik minstens al 12 keer live mogen aanschouwen, en dan grijpen de nummers op hun eerste officiële ep-tje mij nog altijd het meest naar de keel. Zwaar onderschat in Vlaanderen, vind ik persoonlijk.

FLYING HORSEMAN – Twist
Topklasse songsmith-ship. Mijn favoriete nummer van de groep rond Bert Dockx (America is Dead) staat hier eigenlijk niet op. Maar toch is dit voor mij hun meest complete plaat.

KAPITAN KORSAKOV – Stuff & Such
Raketkanon mag dan een grotere golf van vernieuwing door de Belgische noiserockscene gejaagd hebben, Korsakov ademt een soort primitieve puurheid uit die mij terugbrengt naar de rauwe emotie van Nirvana. Met als absolute hoogtepunt op dit album: In The Shade of The Sun.

tomàn – Where Wolves Wear Wolf Wear
Deze plaat is eigenlijk één meesterlijke mega-compositie, maar toch ongelooflijk eclectisch. Met hetzelfde soort West-Vlaamse humor als de portables, maar muziektechnisch een stuk verbluffender. Postrock voor popfans, eigenlijk. En dan die titel…!

JACQUES BREL – Infiniment
Misschien de vreemde eend in de bijt, tussen al die indierockplaten. Maar Brels invloed is toch écht niet uit de Belgische muziekgeschiedenis weg te denken. Ik heb ‘zijn tijd’ natuurlijk niet meegemaakt, maar z’n teksten en overgave zullen mij altijd blijven raken.

MILLIONAIRE – Outside the Simian Flock
Misschien wel de – voor mij – meest essentiële plaat in het rijtje. Champagne maakte me als 12-jarige puber duidelijk dat ook Belgische dorpelingen kunnen rocken als mijn toenmalige Amerikaanse goden. En tegelijk is die plaat ook doordrongen van wat buitenlanders altijd zo cool vinden aan onze Belgische ‘edgyness’.

EVIL SUPERSTARS – Boogie-Children-R-Us
Op deze perfecte symbiose tussen stoerdoenerij met een knipoog en rare gitaarlijnen staan daarnaast ook enkele geniale popnummers verborgen. Ik heb de plaat pas jaren later ontdekt, maar dat deed niets af aan haar impact.

dEUS – In a Bar, Under The Sea
Ongeveer de helft van de nummers op dit album waren destijds instant Studio Brussel-klassiekers, en dus kon het niet anders of ze zouden voor altijd in het collectief geheugen van meerdere generaties gegrift blijven. Ik ben daarop geen uitzondering. Het was wel moeilijk kiezen tussen deze en Worst Case Scenario.

GORKI – Gorky (1992)
Je hebt ‘haters’ en ‘lovers’, maar hoge bomen vangen altijd veel wind, zeker? Mia, Anja en Lieve Kleine Piranha zijn gewoon schitterende anthems. Doordrongen van boerenworst met bloemkool en eenzame jongensfantasieën, gaan de teksten van Luc De Vos toch echt altijd tot op het bot.

Copyright foto : Lara Gasparotto