Projectomschrijving

Op woensdagavond verlaten we de broeierige Gentse feesten om af te zakken naar de fantastische locatie Het Rivierenhof in Deurne waar we het meest uitkijken naar het optreden van Wovenhand en waar gevestigde Belgische waarde Stef Kamil Carlens het voorprogramma voorziet.

We instaleren ons voor het eerste deel op de bankjes, onder ons kont een plastic kussen van de Humo waar Cowboy Henk op prijkt, de ondergaande zon tussen de bomen zorgt voor de juiste sfeer, we zijn er helemaal klaar voor!

Stef Kamil Carlens is bezig met een comeback waar hij terug gaat naar zijn roots: pure songs waar hij inspiratie voor haalde uit zijn reizen en allerhande muzikale ervaringen. We krijgen een vijfkoppige band op het podium die ongelooflijk goed op elkaar ingespeeld zijn. Het optreden start ingetogen, we vervolgen met het nummer Going Home en als derde draagt hij het nummer Empty World op aan wijlen Vlaamse zangeres Yasmine.

Het mag weer wat luchtiger met Hot Hotter Hottest van Zita Swoon en dan laten we ons meeslepen in de vettige sound van zijn steelgitaar. Er volgen nog een mix van nummers van zijn nieuwe album Stuck In The Status Quo, wat Zita Swoon-nummers en een cover van The Night van Morphine.  Al bij al een geslaagd voorprogramma!

Om iets voor 22u verplaatsen we ons van de zitjes naar de staanplaatsen voor het podium en een paar minuten later klinken bezwerende indiaanse gezangen op een soort van technobeat door de boxen. We zien ook voor de eerste keer een keyboard staan op het podium bij Wovenhand.

Dave Eugene Edwards vliegt er meteen in met een ouder nummer uit het Mosaic-album: Dirty Blue. We volgen deze man al sedert 16 Horsepower en we merken meteen dat dit een ander optreden gaat worden dan we de laatste keren gehad hebben.

Vanonder zijn hoed lijkt hij alvast veel alerter en minder in zijn eigen wereld te zitten dan we van hem gewoon zijn, we krijgen slechts een paar van zijn typische danspasjes maar bij sommige nummers volgen wel de typische handgebaren en gezichtsuitdrukkingen die we van hem gewoon zijn (bijvoorbeeld bij Swaying Reed) .

Dit is een optreden dat knalt van begin tot einde waar we een goede afwisseling krijgen tussen het ouder en nieuwer werk. We krijgen nadien Hiss, genieten van The Hired Hand uit het laatste album Star Treatment en gaan verder met o.a. Corsicana Clip, het rustigere Obdurate Obscura en het sferische Crook and Flail (check zeker eens de video op Youtube!). De keyboard zorgt voor een subtiele, net iets andere sound.

Na een uurtje sluiten ze de set af en keren ze nog één keer terug met Low Twelve. Op dezelfde dreunende indiaanse gezangen wandelen we het park uit met een glimlach op ons gezicht. Wat ons betreft hadden we nog wat langer kunnen luisteren naar Dave Eugene en co!